Noali vervangt geen psychologen, psychiaters, sober companions, casemanagers, interventionisten of zelfhulpgroepen: Noali is de schakel tussen de teams, de afspraken, de groepen en de families.
Het gezamenlijk crisisplan

Je crisisplan, rustig opgeschreven, samen met de jouwen

Een terugval of een crisis kondigt zich niet aan, maar je kunt je erop voorbereiden. Het gezamenlijk crisisplan is een pagina die je schrijft als het goed gaat, met je naasten en je team, voor de dag dat het niet goed gaat. Het zegt wat je helpt, wat je niet helpt, wie je belt en wat je toestaat. Zo bouwt Noali het samen met jou.

De negen delen van het plan

Negen vragen, één pagina, geschreven vóór de storm

Het gezamenlijk crisisplan (in het Frans plan de crise conjoint, PCC) komt uit de psychiatrie van het kanton Vaud in Zwitserland, waar het een instrument voor herstel is: een plan dat de persoon opstelt met de mensen die er op de dag zelf zullen zijn, in plaats van een formulier dat je alleen invult. Noali heeft het aangepast aan herstel van verslaving. Het begint bij wat goed gaat, zodat iedereen het moment herkent waarop het kantelt, en eindigt met wat je toestaat en wat je gezegd wilt hebben, zodat niemand voor jou hoeft te raden.

In Noali wordt elke regel van het plan apart gedeeld: je begeleidingsteam kan het hele plan zien als jij dat beslist; je naasten zien alleen de regels die je voor hen openzet; regels gemarkeerd als ‘persoonlijker’ blijven standaard bij jou. Je kunt elk delen op elk moment stopzetten.

1. Wat goed gaat: mijn evenwicht

Hoe je dagelijks leven eruitziet als het goed met je gaat: slaap, ritme, trek, relaties. Dat is het ijkpunt voor jou en voor anderen.

2. Wat me aan het wankelen kan brengen

Situaties, data, mensen, plekken: de triggers. De jouwe, niet die uit de boeken.

3. Mijn signalen als het niet goed gaat

Wat je voelt, en wat je omgeving eerder merkt dan jij: je terugtrekken, prikkelbaarheid, het ‘eentje maar’.

4. Wat me helpt

Op volgorde van voorkeur, van het zachtste naar het sterkste: wandelen, schrijven, een bepaalde oefening, iemand bellen, jezelf in veiligheid brengen.

5. Wat me niet helpt

Net zo belangrijk als de rest: het voorkomt goedbedoelde missers. Preken, controleren, verstopte flessen.

6. Wie ik bel, en in welke volgorde

Een vertrouwenspersoon, een naaste, een teamlid, een professional, de hulpdiensten: naam, rol, telefoonnummer en op welk moment.

7. Wat ik mijn naasten toesta te doen

Als je op dat moment niet meer zelf kunt beslissen: je arts bellen, je kliniek waarschuwen, je sleutels bewaren. Rustig opgeschreven maakt dat het verschil.

8. Huidige behandeling en allergieën

Handig voor de hulpdiensten en het behandelteam. Blijft privé, wordt nooit gedeeld zonder jouw toestemming.

9. Wat ik gezegd wil hebben

Aan je kinderen, je werkgever, je omgeving: je wensen over wat er verteld wordt, zodat niemand hoeft te improviseren.

Met wie het wordt gedeeld

Je begeleidingsteam (kliniek, sober companion, coach) en je naasten (Noali Familie & Vrienden), ieder regel voor regel, volgens wat je aanvinkt. Een plan dat niemand heeft ontvangen, heeft geen zin: Noali herinnert je eraan.

Wat Noali niet doet
  • Een crisisplan vervangt geen zorg: ben je in gevaar, bel dan nu de hulpdiensten van je land (112 in heel Europa).
  • Noali neemt met niemand contact op in jouw plaats en deelt geen enkele regel zonder jouw beslissing. Wat je je naasten toestaat, schrijf je zelf.

Terugval: wat te doen op dezelfde dag

Een terugval is niet het einde van het herstel, het is informatie. Op de dag zelf: breng jezelf in veiligheid, open je plan, doe wat je helpt (deel 4), bel de eerste persoon uit deel 6. De dag erna: schrijf op wat er daarvoor gebeurde (daar schuilt vaak een trigger of een signaal dat je nog niet had opgeschreven), voeg het toe aan het plan en pak het programma weer op waar je gebleven was.

In Noali kent de metgezel je plan: als je zegt dat het slecht gaat, stelt hij het voor zonder dat je hoeft te zoeken, en de Noodknop toont het vanaf elk scherm.

Voor naasten en professionals

Een gezamenlijk plan bouw je samen: de persoon schrijft het, maar naasten en team helpen de signalen te zien en te kiezen wat helpt. In Noali kan je kliniek of je sober companion met jouw toestemming het volledige plan openen om het tijdens de opname met je op te stellen; bij het ontslag neem je het bijgewerkt mee, in je broekzak. De naaste krijgt zijn eigen deel: wat hij moet doen, wat hij niet moet doen en wat hij op de dag zelf mag doen.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil met een klassiek ‘safety plan’ (signaleringsplan)?

Het safety plan van Stanley en Brown vul je alleen in, in zes delen, gericht op een suïcidale crisis. Het gezamenlijk crisisplan schrijf je met je omgeving, het begint bij wat goed gaat, voegt toe wat niet helpt, wat je toestaat en wat je gezegd wilt hebben, en wordt regel voor regel gedeeld. Het werkt voor verslaving en voor mentale gezondheid.

Kan ik dit plan maken zonder Noali?

Ja. De negen delen hierboven passen op één vel papier. Noali voegt het delen per regel toe, de actuele versie bij iedereen, de herinnering door de metgezel en de Noodknop.

Hoe vaak moet ik het bijwerken?

Na elk moeilijk moment, en minstens één keer per seizoen. Je triggers en signalen veranderen met het leven; wie het plan heeft ontvangen, ziet altijd de nieuwste versie.

Begin vandaag, gratis

Maak je account aan, beantwoord een paar vragen, en Noali bouwt samen met jou je eerste vier weken.

Mijn plan schrijven in Noali
Verder lezen
Pagina nagelezen door Reb Brochet, gecertificeerd herstelcoach. Bijgewerkt op 2 november 2026.
Bronnen: CHUV, Département de psychiatrie, canton de Vaud (plan de crise conjoint) · NHS · Santé publique France